PROGRAM POPRAWY WARUNKÓW SANITARNYCH

KADIATU MATKA CZWORGA DZIECI OPOWIADA, JAK ZACHĘCENIE KAŻDEGO DOMOSTWA DO WYBUDOWANIA LATRYNY WPROWADZIŁO WIELKIE ZMIANY NA POZIOMIE LOKALNYM W KENEMA.

Kadiatu uśmiecha się z dumą pokazując najnowszy dodatek do jej domu – latrynę komunalną. Kadiatu, samotna matka czwórki dzieci, całe swoje życie mieszka w wiosce Gbondoma. Do niedawna jej dzieci były nękane przez regularne ataki biegunki i innych chorób, spowodowane niedostateczną higieną i brakiem dostępu do urządzeń sanitarnych. Oznaczało to mnóstwo opuszczonych zajęć szkolnych i ciągłe wizyty w miejscowym szpitalu, co stanowiło dodatkowy problem w i tak już nadmiernie obciążonym gospodarstwie domowym.

Kadiatu kręci głową, wspominając jak wyglądała niegdyś wioska Gbondoma: "Ponieważ nasz dom jest w pobliżu zarośli, kał leżał kiedyś wszędzie. Było tak źle, że nie mogliśmy nawet usiąść na zewnątrz ze względu na zapach i muchy".

BUDOWANIE PUBLICZNYCH LATRYN NIE DZIAŁAŁO

W roku 2008 UNICEF rozpoczął współpracę z rządem Sierra Leone i jego partnerami pozarządowymi w celu wdrożenia programu CATS w okręgu Kenema. Ta nowa inicjatywa oparła się na naturalnych liderach, którzy motywowali społeczność do zmiany własnej sytuacji sanitarnej przez wykorzystanie lokalnych materiałów do budowy domowych latryn i wyplenienie nawyku defekacji na otwartym powietrzu. Rodzaj każdej wybudowanej latryny zależał wyłącznie od wyboru rodziny oraz ilości dostępnych zasobów. CATS był wdrażany w Sierra Leone od roku 2008 roku w odpowiedzi na niepokojący wzrost śmiertelności wśród dzieci poniżej piątego roku życia w tym kraju – większość zgonów związana była z zanieczyszczoną wodą, brakiem urządzeń sanitarnych i złymi nawykami higienicznymi. Doświadczenie w Sierra Leone wykazało, że działania skoncentrowane na dotowaniu budowy publicznych latryn nie wpływały na poprawę sytuacji na szerszą skalę, gdyż wiele subsydiowanych latryn szybko popadało w ruinę albo było „rezerwowanych” przez lokalnych prominentów lub gości. To, oraz całkowity brak obiektów sanitarnych w wielu wioskach zaważyło na tym, że duża część kobiet i dzieci została pozbawiona dostępu do urządzeń sanitarnych.

WYSIŁEK CAŁEJ SPOŁECZNOŚCI

Po zebraniu inicjującym, prowadzonym przez facylitatorów społeczności, Kadiatu wraz z innymi rodzinami z wioski rozpoczął budowę latryn. Niektórzy młodzi ludzie z wioski pomagali Kadiatu w budowie. Kiedy wszystkie domowe latryny zostały zbudowane i społeczność zaczęła z nich korzystać, wioska Gbondoma została uznana za wolną od defekacji na otwartym powietrzu.

Wydarzenie to zaowocowało zainicjowaniem w wiosce nowych uroczystości, które obchodzone są po dziś dzień. Duma odczuwana przez mieszkańców wioski jest wyraźnie odczuwalna, kiedy rodziny gromadzą się by powitać gości i upewnić się, że ci odwiedzą ich domowe latryny.

UNICEF uważa CATS za jeden z najbardziej skutecznych i trwałych sposobów zapewnienia całym społecznościom dostępu do urządzeń sanitarnych. W samym Sierra Leone dzięki CATS dostęp do domowych latryn ma już 300 000 ludzi. UNICEF ma nadzieję, że cały okręg Kenema zostanie ogłoszony wolnym od defekacji na otwartym powietrzu jeszcze w 2013 roku. Kadiatu jest z pewnością zadowolona z wyników CATS: "Moje dzieci są teraz o wiele zdrowsze, a dzięki poprawie warunków życia mogę teraz siedzieć ze swoimi przyjaciółmi w moim przydomowym ogródku. Dobrze się teraz żyje w Gbondoma."

JAK SOBIE RADZIMY

Naszymi programy sanitarnymi objęliśmy ponad milion osób. Poznaj niektóre z nich: Prawdziwe Historie.

TOP